Henk Krol Gele kaart

Sander Dekker, de nieuwe minister voor Rechtsbescherming, kreeg van Henk Krol de gele kaart. Zedendelinquent Robert M. kon vanuit de gevangenis gewoon contacten leggen met de buitenwereld en de minister wijst doodleuk met een waarschuwend vingertje naar de media en de medewerkers van de gevangenis in Vught.

De veroordeelde zedendelinquent Robert M. misleidde recentelijk de directie van de gevangenis in Vught. M. – tot 19 jaar cel en tbs veroordeeld vanwege het misbruik van tientallen jonge kinderen in Amsterdam – slaagde er onder meer in een excuusbrief te sturen aan de ouders van de kinderen die hij seksueel misbruikte.

De Volkskrant berichtte over dit ernstige incident. En wat doet Sander Dekker, de nieuwe minister voor Rechtsbescherming? Hij wijst met een beschuldigend vingertje, constateerde Henk Krol in een debat met de bewindspersoon over deze zaak. Naar de pers die een misstand aan de kaak stelt. En ook naar de medewerkers van de gevangenis die ‘penitentiaire scherpte missen’.

► ‘Hoezo zijn de extra toezichtmaatregelen voor Robert M. tijdelijk?’

“Maar is het niet eerder zo dat we penitentiaire scherpte bij minister Dekker missen?”, vroeg een kritische Henk Krol. “De minister schrijft aan de Tweede Kamer dat de extra toezichtmaatregelen voor Robert M. tijdelijk zijn. Hoezo tijdelijk?! Verstaat hij dat onder penitentiaire scherpte?”

De fractievoorzitter van 50PLUS constateerde dat Sander Dekker op zijn nieuwe post een valse start maakt. “Hoe gaat de minister de tientallen uitvoeringsorganisaties die betrokken zijn bij het uitvoeren van straffen aansturen en bijsturen? Met een beschuldigend vingertje? Door te wijzen naar de media en professionals? Dat is toch van geen niveau? Wat 50PLUS betreft een gele kaart voor minister Dekker.”

► ‘Is Inspectie van Veiligheid en Justitie schoothondje in plaats van waakhond?’

Henk vroeg zich ook af of misstanden in Vught met de mantel der liefde worden bedekt. “Met de kennis van nu kunnen we zeggen dat er in datzelfde jaar allerlei misstanden aan de orde waren. Is de Inspectie van Veiligheid en Justitie dan toch dat schoothondje in plaats van die waakhond die de Kamer nodig heeft? Ik heb eerder de rol van de Inspectie aan de kaak gesteld. Nu dus opnieuw! Hoe zit het nu? Wat is de meerwaarde van deze Inspectie?”

 

► De volledige inbreng van Henk Krol bij het algemeen overleg met de minister voor Rechtsbescherming Sander Dekker:
 
“Een eerste indruk maak je maar één keer. De eerste Kamerbrief van de nieuwe minister voor Rechtsbescherming die ik lees, is meteen raak. Helaas wordt 50PLUS er niet vrolijk van.

Ik struikel al direct over de eerste zin. Hij schrijft dat hij de Kamer informeert naar aanleiding van het artikel in de Volkskrant. Dus niet naar aanleiding van het zeer ernstige incident, maar naar aanleiding van de berichtgeving daarover. Dat komt op mij over als een waarschuwend vingertje naar de pers.
En daarom mijn vraag: als de Volkskrant niet had gepubliceerd, had de Kamer dan ooit iets gehoord over deze stapeling van misstanden in gevangenis Vught?
Hoe kan de Kamer de uitvoering controleren als we onvoldoende weten wat er gebeurt? Het kan toch niet zo zijn dat de Kamer afhankelijk moet zijn van onderzoeksjournalisten, die nota bene de mond worden gesnoerd als zij een misstand aan de kaak stellen?

Het incident kent een lange, lange voorgeschiedenis, zo begrijpen wij nu. Het is de tweede keer dat Robert M. de gevangenis te slim af is en brieven stuurt naar kranten. Uit diverse bronnen – bijvoorbeeld uit de berichtgeving van de Volkskrant van 4 november 2017 – blijkt dat het ministerie reeds halverwege 2016 op de hoogte was dat Robert M. contact had geprobeerd te leggen met de buitenwereld. Zijn er toen maatregelen getroffen, en zo nee, waarom niet?
Ook werd er veel vaker gebeld met de pers en zijn er journalisten bij hem op bezoek geweest. Een stapeling van blunders.

Ook gevangenis Vught kent een lange, lange voorgeschiedenis van incidenten. Dan wordt er snel gezegd: dat komt nu eenmaal omdat daar de zwaarste criminelen zitten. Maar is dat geen zwaktebod? Juist als je de zwaarste criminelen bewaakt moet je toch alles op alles zetten om te voorkomen dat ze nog meer schade aanrichten?
Hoe gaat de minister voorkomen dat er steeds opnieuw iets fout gaat? Is de houding, daar moeten we nu eenmaal mee leven of kiest hij bij zulke ernstige misstanden voor zero-tolerance?

En dan komt de Inspectie van Veiligheid en Justitie met een geruststellend rapport over gevangenis Vught. In januari 2016 schrijft de Inspectie, en ik citeer: ‘De Inspectie van Veiligheid en Justitie heeft op geen enkele manier de indruk gekregen van een inrichting met een gezagsprobleem of een directie die zaken in de doofpot houdt. De Inspectie concludeert tevens dat er geen basis is voor de veronderstelling dat er sprake zou zijn van een veiligheidslek. De Inspectie heeft geen misstanden aangetroffen.’ Einde citaat.

Met de kennis van nu kunnen we zeggen dat er in datzelfde jaar juist wél allerlei misstanden aan de orde waren. Worden misstanden in Vught met de mantel der liefde bedekt? Is de Inspectie dan toch dat schoothondje in plaats van die waakhond die de Kamer nodig heeft?
Mijn collega Kamerleden weten dat ik eerder de rol van de Inspectie van Veiligheid en Justitie aan de kaak stelde. Nu dus opnieuw! Hoe zit het nu? Wat is de meerwaarde van deze Inspectie? Graag een reactie van de minister.

Behalve die eerste zin van de brief van 4 november jl. schetst de rest van de brief een uiterst droef inkijkje in het denken van deze nieuwe minister. Hij schrijft dat hij penitentiaire scherpte mist bij de medewerkers. Opnieuw een waarschuwend vingertje. Nu niet naar de pers, maar naar de medewerkers. Maar is het niet eerder zo dat we penitentiaire scherpte bij deze minister missen? Hij schrijft ons dat de extra toezichtmaatregelen voor Robert M. tijdelijk zijn. Hoezo tijdelijk? Verstaat hij dat onder penitentiaire scherpte?

Al die tientallen uitvoeringsorganisaties die betrokken zijn bij het uitvoeren van straffen, die allemaal onder deze minister hun werk doen, hoe gaat de minister al die organisaties aansturen en bijsturen? Met een beschuldigend vingertje? Door te wijzen naar de media en professionals? Het is toch van geen niveau? Wat 50PLUS betreft een gele kaart voor deze minister en zijn eerste brief! Een valse start! Kunnen we misschien opnieuw beginnen?

Is deze minister het met mij eens dat de Kamer misstanden moet kennen om te kunnen beoordelen of de wetten die we hier met elkaar maken goed worden uitgevoerd en volstaan?
Kan minister Dekker mij overtuigen dat hij de Kamer voortaan wel zelf informeert over misstanden in de uitvoering van het beleid, zonder dat we afhankelijk zijn van de media?
Kan de minister 50PLUS overtuigen dat hij de uitvoeringsorganisaties op een effectieve manier gaat aansturen en bijsturen?

Rest mij nog de ouders van de slachtoffertjes enorm veel kracht toe te wensen. De ouders zijn opnieuw slachtoffer geworden. Zij kregen een klap in het gezicht van een falend Justitie.”

© 8 november 2017