Werken in de kas Foto Joe Zlomek FreeImages

Kwetsbare mensen mogen niet de dupe worden van de ‘kabinetsutopie’ dat iedereen gewoon in reguliere bedrijven aan de slag kan. Voor veel mensen blijven de Sociale Werkvoorziening en beschermde werkplekken nodig, zei Corrie van Brenk van 50PLUS in een debat in de Tweede Kamer.

50PLUS zet grote vraagtekens bij het afbraakbeleid dat de afgelopen jaren gevoerd is als het om de Sociale Werkvoorziening (SW) gaat. De infrastructuur van de SW is sinds 2015 grotendeels naar de knoppen geholpen. Het moest allemaal anders en beter, maar met veel minder geld.

Bezuiniging

Het zogeheten ‘nieuwe beschutte werk’ is in werkelijkheid weinig meer dan een forse bezuiniging met een nieuw etiket erop, zo stelde Corrie van Brenk vandaag tijdens een debat met staatssecretaris Tamara van Ark (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) over de sociale werkplaatsen nieuwe stijl.

Petitie

Corrie verwees in haar inbreng ook nog naar de petitie ‘Wij staan op! Gelijke kansen op de arbeidsmarkt’. Omdat ook gehandicapte werknemers recht hebben op het minimumloon! •

 ► De volledige inbreng van Corrie van Brenk in het debat met staatssecretaris Van Ark over de sociale werkplaats nieuwe stijl:

“De uitzending van Zembla van vorige week laat zien dat wij op de verkeerde weg zijn met de Sociale Werkvoorziening (SW) nieuwe stijl.

‘Beschut werk’ waar volgens dit kabinet nog eens 20.000 extra banen bij moeten komen, bovenop de al geplande 30.000 is een lachertje als je beseft dat er minder dan 750 mensen feitelijk geplaatst zijn.

Voorzitter, de sociale werkvoorziening ‘oude stijl’ voorzag in een behoefte. Mensen vonden er een beschermde werkplek en deden mee naar vermogen. 50PLUS vraagt: wat is het ‘nieuwe beschutte werk’ meer dan een forse bezuiniging met een nieuw etiket erop? Theoretisch meer ‘activering’, ten koste van fatsoenlijke betaling en pensioenzekerheid van de doelgroep?

Mensen maximaal mee laten doen is uitstekend. Maar dat is lang niet voor iedereen haalbaar. De Sociale Werkvoorziening blijft nodig, of wij dat nu willen of niet. Erkent het kabinet die realiteit? En worden kwetsbare mensen niet het slachtoffer van een kabinets-Utopia van: iedereen ‘gewoon aan de slag’?

Werkgevers willen overwegend geen gehandicapten in dienst, en al helemaal niet in vaste dienst. Detachering met beperkte overheadkosten is dan een goede optie.

50PLUS wil de SW-bedrijven met hun expertise in ere houden maak er  ‘ontwikkelbedrijven’ van die mensen met een handicap zoveel mogelijk ontwikkelen naar de voor hen hoogst haalbare vorm van arbeidsparticipatie.

Bij voorkeur buiten de SW. Lukt dat niet dan ‘second best’, individuele detachering.

Als derde mogelijkheid groepsdetachering, en tenslotte als dit allemaal niet lukt: de blijvende volwaardig beschutting binnen de SW.  Bij dat alles zou het moeten gaan om werk waarbij wel een adequate beloning hoort met bijbehorend functieloon en een pensioenregeling.

Als de beste medewerkers uitstromen, moet men wel beseffen dat juist zij zorgen voor een sluitende exploitatie. De ‘gezonde’ bedrijfsonderdelen vangen de verliezen op van de ‘zwakkere’ bedrijfsonderdelen. Wil men de beste medewerkers laten uitstromen, dan moet er geaccepteerd worden dat er ook jaarlijks geld bij moet. Dat is fatsoen, dat is een politieke keuze. Mensen thuis laten zitten met een uitkering kost immers ook geld.

Voorzitter, de infrastructuur van de SW is sinds 2015 grotendeels naar de knoppen geholpen. Het moest allemaal anders en beter, maar met veel minder geld. Het voorbeeld van Venlo is schrijnend. Veel mensen raken hun baan en hun zingeving kwijt als we doorgaan met het sluiten van de SW. Dat mogen wij niet laten gebeuren!”

© 11 april 2018