Gehandicapten symbool Foto Mark Grapengater Flickr

De zorg voor mensen met een handicap, chronische ziekte en/of ontwikkelingsstoornis moet op veel punten verbeterd worden.

50PLUS ziet te weinig structurele verbeteringen als het gaat om de zorg voor mensen met een handicap, chronische ziekte en/of ontwikkelingsstoornis. Dat maakte Kamerlid Léonie Sazias vandaag tijdens het Algemeen Overleg Gehandicaptenbeleid duidelijk aan minister De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport).

Versnipperd

Bijna vier jaar na de hervormingen en decentralisaties en na tal van meldingen van klachten en oproepen tot verbetering, blijft het beleid op dit gebied versnipperd. Dat blijkt ook uit het woud van regels die niet op elkaar aansluiten. Daarnaast zijn er nog steeds te veel en te grote verschillen in regels en vergoedingen tussen gemeenten.

Meer samenhang nodig

Léonie riep de bewindslieden op om meer samenhang in het beleid te bewerkstelligen. Want bijvoorbeeld de zorg aan mensen met een ernstige meervoudige beperking behoorlijk is uitgekleed. Medewerkers hebben alleen tijd voor basiszorg en geen tijd voor persoonlijke aandacht waardoor ontwikkeling achterblijft en bewoners niet meer buiten de deur komen. Dat gaat ten koste van de ontwikkelingskansen van mensen met zo’n ernstige meervoudige beperking en dat is niet gewenst of acceptabel, zo vindt 50PLUS.

Autonomie

“Medewerkers hebben alleen tijd voor basiszorg en geen tijd voor persoonlijke aandacht waardoor ontwikkeling achterblijft en bewoners niet meer buiten de deur komen”, constateerde Léonie Sazias. “Uit onderzoek blijkt dat mensen met een ernstige meervoudige beperking zich met de juiste ondersteuning nog een heel eind kunnen ontwikkelen, zodat een stukje autonomie mogelijk wordt. In een brief van de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland werd als voorbeeld genoemd dat mensen kunnen leren hun eigen eten te kiezen door het met hun ogen aan te wijzen.”

► Bekijk de volledige inbreng van Kamerlid Léonie Sazias bij het algemeen overleg met de minister De Jonge (Volksgezondheid,Welzijn en Sport ) over Gehandicaptenbeleid:

“Goed dat we met deze minister over dit onderwerp praten want er valt veel over te zeggen. Ik begin dan maar meteen met een klacht die we van een aantal organisaties hoorden.

Nu, bijna vier jaar na de hervormingen en decentralisaties en na alle meldingen en herhaalde oproepen aan uw adres en bij het ministerie, zien we te weinig structurele en integrale verbeteringen voor mensen met een handicap, chronische ziekte en/of ontwikkelingsstoornis. Het beleid is dus ontzettend versnipperd en niet integraal. Dat zien we ook aan het woud van regels die niet op elkaar aansluiten en daarnaast ook nog teveel verschillen in regels en vergoedingen tussen gemeenten.

Denkt de minister dat het hem zou kunnen lukken om meer samenhang in dit beleid te krijgen?

Zo horen we ook uit meerdere hoeken dat de zorg aan mensen met een ernstige meervoudige beperking behoorlijk is uitgekleed .

Medewerkers hebben alleen tijd voor basiszorg en geen tijd voor persoonlijke aandacht waardoor ontwikkeling achterblijft en bewoners niet meer buiten de deur komen. Uit onderzoek blijkt dat mensen met een ernstige meervoudige beperking zich met de juiste ondersteuning nog een heel eind kunnen ontwikkelen zodat een stukje autonomie mogelijk wordt. In een brief van VGN werd als voorbeeld genoemd dat mensen kunnen leren hun eigen eten te kiezen door het met hun ogen aan te wijzen. Zijn de minister en de staatssecretaris het met 50PLUS eens dat deze groep mensen ook recht heeft op die autonomie? Hoe kunnen we meer ruimte voor ontwikkeling creëren?

Fokuswonen

Dan iets over het rapport van het zorginstituut over assistentie bij algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL-assistentie) . Daarin wordt geconcludeerd dat de zorg naast die adl-assistentie, de zogenaamde ‘overige zorg, niet anders geregeld hoeft te worden. Maar uit de praktijk horen we meerdere signalen dat er wel degelijk iets moet veranderen.

Ik sprak een paar weken geleden iemand die de zorg die zij thuis nodig heeft dankzij Fokus goed geregeld heeft. Maar als zij ergens naar toe wil, beginnen de problemen. Er moet altijd iemand met haar mee om haar te helpen bij een aantal handelingen. Zij kan alleen betalen voor de tijd die de medewerker bezig is met die handelingen. Maar ze kan natuurlijk moeilijk iemand een hele dag meenemen en diegene vervolgens betalen voor een uurtje werk. Hoe gaat de minister dit oplossen?

Verder loopt de overgangsregeling voor WLZ-indiceerbaren eind 2019 af. Volgens het rapport van het Zorginstituut moet zorg voor die groep dan vanuit de WMO en ZVW geregeld worden. Maar als de knelpunten die ook in het rapport staan voor die tijd niet worden opgelost, is de zorg onmogelijk vanuit die wetten te leveren. De minister geeft in zijn brief aan dat hij erop vertrouwt dat de problemen tijdig worden verholpen. 50PLUS vindt dat niet genoeg en wil graag een toezegging van de minister dat hij die knelpunten voor het einde van de overgangsregeling oplost.

Ten slotte nog een opmerking over mensen met een verstandelijke beperking met moeilijk verstaanbaar gedrag. Gedrag waarvan de oorzaak en betekenis voor de omgeving vaak moeilijk te begrijpen is. Een zorgmedewerker die lange tijd voor zo iemand zorgt leert het gedrag te begrijpen, wat veel agressie en frustratie kan voorkomen. De laatste jaren zijn veel vaste medewerkers wegbezuinigd, waardoor die mensen te maken krijgen met veel wisselende uitzendkrachten, die het gedrag niet begrijpen. Hier is het belang van vaste gezichten enorm en dat betekent dus vaste banen. Hoe ziet de minister dat?

© 24 mei 2018