De koers van de huidige Italiaanse regering ontwricht alles. Tijd voor Nederland om zeer zware middelen in te zetten, vindt Martin van Rooijen. “We moeten de kont tegen de krib gooien!”

In een debat met de mnister en de staatssecretaris van Financiën sprak Martin van Rooijen voor de zoveelste keer zijn ernstige zorgen uit over de zwakste schakels in de eurozone en de gevolgen voor Nederland. “We moeten de kont tegen de krib gooien”, zei het Kamerlid van 50PLUS. “Nederland moet niet meer meepraten over het delen van risico in de eurozone tot in ieder geval de Italiaanse regering financieel weer binnen de Europese regels opereert!”

Alles ontwrichtende koers

Een sterker signaal dan de gesprekken over risicodeling opschorten is niet te geven, vindt Martin van Rooijen. “De alles ontwrichtende koers van de Italianen rechtvaardigt zeer zware middelen. Ik noem in dit verband ook twee vooraanstaande monetair economen – Lex Hoogduin en Nout Wellink – die zich in niet mis te verstane bewoordingen hebben uitgelaten over de huidige kritieke stand van zaken.” •

Ulko Jonker

Frank van Zuilen

 

De volledige inbreng van Kamerlid Martin van Rooijen bij het overleg over de Eurogroup en de Ecofinraad met minister van Financiën Hoekstra en staatssecretaris Snel:

“Ik spreek al sinds mijn aantreden als Tweede Kamerlid bijna elke maand mijn ernstige zorgen uit over de zwakste schakel(s) in de eurozone en de gevolgen die dat voor Nederland kan hebben. Nu denk ik dat we op dit moment zo ongeveer op de top zitten van de economische cyclus en dan mogen we ons toch wel afvragen of de eurozone klaar is voor een volgende test. De geaggregeerde cijfers zien er niet slecht uit. Dat is ook waar Draghi steeds over spreekt. Maar enkele grote individuele lidstaten staan er gewoon dramatisch slecht voor als je rekening houdt met de monetaire en economische rugwinden sinds 2009. Nederland heeft in die periode een begrotingsconsolidatie van 9% BBP gerealiseerd. Een paar procent teveel als u het mij vraagt en de timing was bij ons een anticyclisch drama, maar we hebben het wel gedaan. Nota bene met een veel lager schuldniveau dan de landen die nu nog steeds niet heel ver van de rand van de afgrond balanceren. 

In de geannoteerde agenda zien we bij het onderwerp ‘ontwerpbegrotingen’ dat de Europese Commissie een brief heeft gestuurd aan diverse eurolanden die niet geheel voldoen aan de eisen uit het Stabiliteit & Groeipact en de begroting van Italië is nu zelfs definitief teruggestuurd. Maar wat betekent dat concreet als de Italianen voet bij stuk houden?, zo vraag ik de minister. Ik lees dat de Commissie eind november haar definitieve opinie bekendmaakt, maar ook daarover stel ik dezelfde vraag: wat betekent dat concreet als de Italianen toch voet bij stuk houden? Komen dan de boetes op tafel? Of moeten we wachten totdat volgend jaar de ex-post cijfers binnenkomen voordat er enige actie wordt ondernomen? Tot nu toe zijn er nog nooit boetes opgelegd en de Europese Commissie heeft er een gewoonte van gemaakt om weg te kijken. 

Ik lees in de geannoteerde agenda dat het kabinet de prudentiële behandeling van staatsobligaties vooral te berde brengt in het kader van de verdere onderhandelingen over het depositogarantiestelsel. Ik vind dat een verontrustende koppeling, want de risicovrije behandeling van staatsobligaties is misschien wel de grootste weeffout in het internationale financiële stelsel. Dat onderwerp kan en moet wat mijn fractie betreft overal ingebracht worden, waar risicoreductie en risicodeling op de agenda staan. Ik ben het eens met de premier: eerst risicoreductie en daarna pas verder praten over risicodeling.

Ik zal het hier nog sterker vertellen: 50PLUS vindt dat alle gesprekken over verdere risicodeling in de eurozone, dus ook over depositogarantie en het ESM, tot nader orde moeten worden opgeschort. Met de kont tegen de krib! In elk geval totdat de Italiaanse regering financieel weer binnen de Europese regels opereert. Een sterker signaal is niet te geven. De alles ontwrichtende koers van de Italianen rechtvaardigt zeer zware middelen. Ik noem in dit verband ook twee vooraanstaande monetair economen die zich in niet mis te verstane bewoordingen hebben uitgelaten over de huidige kritieke stand van zaken:

• Voormalig DNB bestuurder en ooit gedoodverfd Centrale Bankpresident Lex Hoogduin heeft het volgende gezegd over de situatie in de eurozone: ‘Ik zie niet in hoe enig verstandig parlementslid/land nog bereid is verder te praten over eurobudget / EMF/ risicodeling etc. als Italië werkelijk afstand neemt van de afspraken met de EC’.

• Voormalig president van De Nederlandse Bank Nout Wellink heeft op de radio gezegd: ‘Als de Italianen niet drastisch en op korte termijn hun beleid veranderen, staat er een Europese en zelfs mondiale financiële crisis voor de deur die zijn weerga niet kent’. Wat is uw reactie op deze vreselijke onheilstijding?”

© 1 november 2018


Wilt u op de hoogte blijven?

Close

Like ons dan op Facebook!