Even voorstellen: Martin van Mourik, lijsttrekker 50PLUS bij de Gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden op 22 november 2017.

Inleiding:
Martin van Mourik, woont en werkt al sinds 1985 in Friesland. Hij is de oudste zoon van een gezin met 5 kinderen. Zijn vader kwam uit Gelderland . Eind jaren 40 moest hij voor zijn nummer als dienstplichtig KNIL militair naar Indonesië en daar ontmoette hij de moeder van Martin. Door de oorlog zijn zij in 1951 naar Nederland gerepatrieerd. Martin is in 1952 geboren in het mijnwerkersplaatsje Brunssum in Zuid Limburg. Zijn vader werkte “ondergronds” op de Staatsmijn Hendrik.

 

Martin zijn eigen verhaal!

“Het was een arme tijd, maar mijn ouders waren liefdevol en voeden ons op met de normen en waarden die nog steeds gelden”.
Een auto hadden wij niet. Maar er waren bussen, en als je niet met de fiets je bestemming kon bereiken, dan deed je dat met de bus. Was het druk, dan stond je op voor een ouder iemand. En als je eruit moest dan trok je aan het touwtje en stopte de bus bij de eerstvolgende halte.  Het verkeer was overzichtelijk. Er waren amper files en even wachten was geen probleem.

Dat is nu wel anders. Drukte op de toegangswegen, de ringwegen en in de binnenstad. Ik kan mij voorstellen dat oudere bewoners moeite hebben om met de auto naar de supermarkt aan de Tynjedyk te rijden. De drukte, de haast , voetgangers, fietsers, scooters.

Een van de redenen dat ik mij kandidaat wilde stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen in Leeuwarden is toch wel mijn drang om dingen aanhangig te maken die niet kloppen of verbeterd moeten worden. De meeste bevolkingsgroepen kunnen goed voor zichzelf en hun omgeving opkomen, ook de 50-plussers. Maar bij de ouderen lukt dat vaak niet. Samen met andere buurtbewoners pakken wij lokale problemen ook al vaak op, zoals nu de verkeersonveiligheid en overlast hier. Dat speelt al zeker 10 jaar. Drie jaar geleden hebben een aantal bewoners een start gemaakt om de bewoners te mobiliseren en de gemeente te bewegen maatregelen te nemen. Dat was trekken en duwen. Twee weken geleden hebben wij nog een gesprek met verkeersdeskundigen van de gemeente gevoerd over aanpassingen die het hier voor fietsers en oudere automobilisten veiliger moeten maken. En dat is gelukt, maar nu doen we het samen . Bewoners met de gemeente.

Dat is ook zo iets. De bussen zijn bijna altijd leeg en maken ieder half uur het zelfde rondje. Dat moet toch anders kunnen. En mag het ook wat meer aangepast worden voor de ouderen die niet meer zelfstandig mobiel zijn. Vroeger had je de belbus. Nog steeds geen slecht idee. Klein en wendbaar, stiller, stopt voor de deur en bij moeilijk instappen kan de chauffeur of een fitte passagier helpen.
En als dat te duur is, waarom laten we senioren, met een plezierige korting niet gebruik maken van de stadsbussen. Dat kan in de daluren. Het mes snijdt dan aan 2 kanten. Senioren worden mobieler, en lege bussen leveren extra geld op.

Tegenwoordig moeten wij “participeren ” in de samenleving. Vaak heeft dat met geld te maken, als je iets zelf doet, dan besparen we weer wat. Maar volgens mij is dat de niet de kern. Ik denk dat we de samenleving weer leefbaarder moeten maken. Tegenwoordig heeft ieder zijn eigen belang, het individu is belangrijker dan de samenleving om je heen. Maar uiteindelijk wordt de samenleving leger. Friesland heeft een hoog percentage vrijwilligers. Veel 50 plussers helpen ouderen die hulp nodig hebben of verlenen hand en spandiensten op scholen. Dat is een goede zaak. 50 plussers helpen jongeren, jongeren helpen ouderen, ouderen helpen ouders met kinderen. Door mekaar voor mekaar. Voor senioren door senioren.

Even een voorbeeld. We hebben de laatste tijd veel last van inbraken en inbraakpogingen. Een paar weken geleden werd, een paar huizen verder, een complete deurstijl met een koevoet ontzet om binnen te komen. En waarom? Vaak is er niet zoveel te halen, maar wordt de hele boel over hoop gehaald. Maar de bewoners, in dit geval senioren, en de buurt er omheen ervaren hun omgeving als steeds onveiliger.
Een jonge vader, uit de buurt, nam het initiatief om een buurt WhatsApp veiligheid op te zetten. Zie je wat verdachts, dan gelijk even melden. Een voorbeeld hoe een jong vader zijn oudere buurtgenoot probeert te helpen. En wat kost het? Alleen initiatief en wat moeite.
Maar we moeten wel verder hierover denken. Met de gemeente, met de politie met de wijkpanels en de bewoners.

Na dit incident hebben wij ons huis maar met een secu-strip beveiligd. Daardoor kan de voordeur niet meer met een plastic pasje opengemaakt worden. In de bouwmarkt vertelden ze mij dat het een fluitje van een cent was. Maar de praktijk was anders, ik heb een paar uurtjes moeten puzzelen.

Maar nu over die niet zo handige ouderen, die het ook nog eens krap heeft. Die mag zich ook veiliger gaan voelen. Misschien kan een seniorencoach met behulp van wat subsidie ook hun veiligheid verbeteren.

Aldus Martin van Mourik.
Lijsttrekker 50PLUS GR Verkiezingen Leeuwarden.