Foto: Thad Zajdowicz (FreeImages)

Flexibiliteit en strategisch werken. Zijn dat elkaars tegenpolen? Bijten ze elkaar? En hoe verhouden die zich dan tot elkaar? Dat schoot me laatst te binnen toen ik in de trein van Nijmegen naar Den Haag zat. Kijkend over de weidse groene polders in het Groene Hart filosofeerde ik over dit interessante thema. Ik zag mijn gezicht weerspiegeld in het raam van de treincoupé en dacht: hoe zit dat eigenlijk bij mij? Ben ik meer van de flexibiliteit van het momentum, of past strategisch plannen op de langere termijn beter bij mij?

Ik kwam er niet uit tijdens het mij gegunde kwartiertje van introspectie. En ik denk dat dat voor de meeste mensen zou gelden, want het is natuurlijk nooit zwart-wit. Niemand is voor de volle honderd procent een flexibele doener of voor honderd procent een strategisch denker. Je hebt wat van het één en je hebt wat van het ander. Ik wijk daarin niet af.

Vlak voor mijn trein het station van Den Haag inreed, kwam ik tot een consensus. Of je nou meer van flexibiliteit houdt of meer van strategisch werken, van ‘speed’ of ‘trust’, voor beide geldt dat je vastberaden moet zijn. Dat je duidelijke doelen moet stellen en daar niet van af moet stappen. Dat je moet werken aan een langetermijnvisie voor 50PLUS zonder de positie en de belangen op korte termijn uit het oog te verliezen. De ene keer ‘carpe diem’, dan weer ‘care for the future’. Maar altijd vastberaden. 

Zo is het! Tevreden stapte ik de trein uit, op weg naar ons partijkantoor aan de Kneuterdijk.

Jan Zoetelief
Voorzitter 50PLUS

> Voor meer columns: ga naar de webpagina van Jan Zoetelief

© 8 september 2017